Het woord Potazzine wordt in Italië gebruikt voor een kleine, kleurige en levendige vogelsoort die leeft in de Toscane. In Montalcino gebruiken (groot)ouders dit woord vaak als koosnaampje voor hun (klein)kinderen. En het was Oma die kleindochters Viola en Sofia, de dochters van de eigenaresse Gigliola Gorelli, haar kleine ‘potazzine’ noemde.
Dat de Tenuta later Le Potazzine werd genoemd was een logisch gevolg. De geboortes van Viola en Sofia lopen namelijk synchroon met de verschillende fasen die dit wijnhuis heeft doorgemaakt. Viola werd geboren in 1993, in hetzelfde jaar dat Tenuta Le Potazzine werd gesticht. In 1996, het geboortejaar van Sofia, kocht men vervolgens 2 hectare nieuwe velden in het zuiden, waardoor het totaal op 5 hectare kwam. Zo kon men de druiven van twee velden gaan combineren tot een wijn die tot op de dag van vandaag uitblinkt in karakter en perfecte balans.
Vanaf het begin werkt Le Potazzine alleen met natuurlijke, wilde gisten in plaats van met kweekgist. Dit is niet zonder risico, aangezien het gistingsproces dan opeens kan stoppen, zonder dat het gistingsproces is voltooid. Hier is dus extreme kundigheid vereist.
Wat dat betreft is het Girl Power op Le Potazinne. Want ook de oenologe is een dame met de naam Roberta Tiberi. En in haar kundige hand zorgen deze natuurlijke gisten voor wijnen die nét dat beetje extra hebben.
Met een totale productie van 35.000 flessen per jaar is Le Potazzine geen groot wijnhuis in aantal. In kwaliteit hoort het domein echter bij de top van Montalcino.